باورت مي شود شبي را تا سپيده با غزلت همراه بودم!؟
از غزلت گذشته بودم اما دلم را در آن جا گذاشته بودم.

از غزلت گذشته بودم و هنوز باور نکرده بودم که احساس محل ايستادن نيست.

 تنها بايد رفت...

تنها بايد گذشت..."