یاد من باش ای که نامت همدم من![]()
یاد من باش ای که غمهات بر دل من![]()
یاد من باش ای سکوت هر شب من![]()
یاد من باش ای خیالت در سر من![]()
یاد من باش ای غروبت گریه من![]()
یاد من باش ای نگاهت آینه ی من![]()
یاد من باش ای نفسهات گرمی دستای من![]()
یاد من باش ای که مهرت در دل ویران من![]()
یاد من باش ای خزانت غصه ی فردای من![]()
یاد من باش ای که چشمانت مه زیبای من![]()
یاد من باش ای ستاره در شب و رویای من![]()



مرگ
مرگ آغاز تنهای ست
خداحافظی مرگ است برای من
من تنهایم
کیست که مرا یاری دهد
می ترسم از تولد که درپی آن مرگ باشد
می ترسم از سلام که درپی آن خداحافظی باشد
می ترسم از دوستی که درپی آن نابودی باشد
باز هم تنهایم
تنهاتر از همیشه
دوستان همه رفتند
و من باز تنهایم
ای کاش فقط دشمنی وجود داشت
آرزو دارم دلت مثل بهار پر شود از لـحظه هاي ماندگار
زندگيت خالي از اندوه و غـم لـحظه هاي شادماني بي شمار
خانهً قلبت پر از گلهاي ياس
نغمه خوان خانهً قلبت هزار باغ احساست پر از گلهاي ناز
همچو يك قالي پر از نقش و نگار
روزهايت هر يكي بهتر ز قبل خوش بـوَِد بر كام
تو اين روزگار هـمچو شمعي باشي
و هـمراه گل من بگردم دور تو
پروانه وار
که در این مجمع خاکی به توام وصلی نیست
من در این غم بلند نیست شدم
در تمام قلب من ، فصلی نیست
قلب من پر شده از فصل فراق
روح من دور شده ، هستی نیست
سالها ره وصل تو را پیمودم
در پیت پای دلم تاوله زد ، سستی نیست
شب و روزم همه یکرنگ شده
خوب میدانی بیش از سختی نیست
دیگر همه گویند به من مجنونی ؟
چه بگویم به همه ، وصل تو هیچ وصلی نیست!!!!

از کسی که دوستش داری ساده دست نکش ، شاید دیگه هیچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشی
و از کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبور نکن ، چون شاید هیچ وقت ، هیچ کس تو رو مثل اون
دوست نداشته باشه.

داشتم قدمهای فاصله را می شمردم
رسيده بودم به حوالی بی نهايت
که تو آمدی...
گفتی:
از شمردن هيچ فاصله ای
راه ها کوتاه نمی شوند.
اين صفر های بی معنی
و عدد های ناتمام را کنار بگذار
«بی نهايت»٬ همان دوست داشتن ساده است


هر كه دلارام ديد از دلش آرام رفت
چشم ندارد خلاص هر كه در اين دام رفت
ياد تو ميرفت و ما عاشق و بيدل بديم
پرده برانداختي كار به اتمام رفت
ماه نتابد به روز چيست كه در خانه تافت
سرو نرويد به بام كيست كه بر بام رفت
مشعلهاي بر فروخت پرتو خورشيد عشق
خرمن خاصان بسوخت خانهگه عام رفت
عارف مجموع را در پس ديوار صبر
طاقت صبرش نبود ننگ شد و نام رفت
گر به همه عمر خويش با تو برآرم دمي
حاصل عمر آن دم است باقي ايام رفت
هر كه هوايي نپخت يا به فراقي نسوخت
آخر عمر از جهان چو برود خام رفت
ما قدم از سر كنيم در طلب دوستان
راه به جايي نبرد هر كه به اقدام رفت
کپي برداري از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز ميباشد .
All Rights Reserved 2008-2010 © by ganjine-ehsas.blogfa.com
Design This Web By Noleek ™ @ Ver:2.00 POWERED BY BLOGFA.COM